Het was een grote opkomst van Passageleden om samen kerst te vieren. Restaurant De Hof had voor een heerlijke maaltijd gezorgd.
De heerlijke toetjes waren door bestuursleden gemaakt. Mieneke heette iedereen van harte welkom. Ook een welkom voor Jaap van Dijk.
Op de tafel staat een Menorah, een zevenarmige Joodse kandelaar en een Chanoeka kandelaar. Deze heeft negen armen. Elke dag wordt er een kaars aan gestoken, op de eerste dag twee, op het Chanoekafeest, welke acht dagen duurt. De kandelaars zijn van Roos Jongejan en heeft ze deze avond uitgeleend. Mieneke opende de avond met een gedicht/gebed van Sytze de Vries: “Waar wij uw licht ontsteken wordt ook de schaduw groter”. Daarna werd een kaars ontstoken en zongen we het lied Nu daagt het in het oosten. We volgden de liturgie “Feest van het licht”. Het verhaal van twee vrouwen in verschillende situaties in een donkere periode, december 1943. Een Joodse vrouw vindt onderdak bij een Nederlandse familie op een boerderij in een schuur. Zo vieren ze op de boerderij kerst, de geboorte van Jezus. Het joodse gezin viert in deze tijd het Chanoekafeest. Veel volken en culturen kennen een ‘lichtfeest’. In Scandinavische landen wordt half december het feest van Lucia gevierd. Haar naam komt van het Latijnse woord Lux en betekent licht. De Hindoes vieren aan het eind van de herfst een feest met veel licht: het Divali. Chanoeka is het Joodse lichtfeest en duurt acht dagen. Chanoeka is een feest van bevrijding van de overheersing van Griekse godenbeelden en bevrijding van onderdrukking. Met het Christelijke kerstfeest vieren wij de geboorte van Jezus, maar heeft ook wat gemeen met het Joodse feest. Het is een feest van bevrijding: het begin van de overwinning op het duister, ja zelfs op de dood. Kerstfeest: het feest van het licht. De familie op de boerderij en het Joodse gezin hebben samen kerstfeest gevierd. De Joodse vrouw vertelt aan de familie het verhaal van de Chanoeka kandelaar, de familie op de boerderij hebben er vier kaarsen staan wat duidt op Advent, de vier weken voorbereiding op het kerstfeest. Door leden werden gedeelten uit Jesaja en Lukas gelezen, gedichten werden voorgedragen van Sytze de Vries en André Troost. We hebben genoten van het pianospel van Jaap van Dijk die een medley van kerstliederen speelde en begeleidde met de samenzang van kerstliederen.
Na de pauze las Delja het kerstverhaal. Het speelt zich af in Zuid- Afrika. Een alleenstaande vrouw trekt vroeg in de morgen van kerstavond de deur dicht en gaat met haar auto op weg. Waarheen? Haar kinderen komen niet door alle ruzies met elkaar. “Kom naar ons” had haar moeder gezegd. Maar daar had ze geen zin in. Ze wil alleen zijn. Onderweg staan een man en vrouw met een baby te liften. Ze rijdt door en ziet in de achteruitkijkspiegel de moedeloosheid op hun gezicht. Na vijf kilometer neemt ze een besluit en draait ze om en stopt bij de mensen. Ze neemt ze mee en rijdt naar de familie in Saldanha. Als ze voor de deur stopt komt een bejaarde vrouw naar buiten. Ze ziet de schrik en bezorgdheid in de ogen van de vrouw als ze de vreemde auto ziet. Geschrokken denkt ze, de ogen van mijn moeder zijn precies zo als ze naar mij kijkt! Ze wordt uitgenodigd binnen te komen. In de ouderwetse keuken drinkt ze een kopje thee waar de familie gezellig bij elkaar zit. Als ze later weer in de auto stapt, staat de hele familie klaar om haar uit te zwaaien. Ze rijdt richting Kaapstad , pakt haar telefoon en voert twee gesprekken. Het derde telefoontje is naar Kwa-Zulu-Natal. Als haar moeder opneemt zegt ze “Ik heb een plaats kunnen krijgen in een vliegtuig ma, ik ben onderweg”. Sharon Tjaden droeg een Zuid-Afrikaans gedicht voor, “Maria” van Elisabeth Eybers. Mieneke bedankte iedereen die aan de avond had mee gewerkt en werd afgesloten met het zingen van Ere zij God. De kerstcollecte was dit jaar bestemd voor: Zorgcentrum “De Kleine Meent”.
Gerda Moesbergen